اخبار و مقالات

آگهی‌ها

کالاها

شرکت‌ها

دوده صنعتی (Carbon Black)

خریدار: :  هیروشیمی

1   کیلوگرم 138,000  ریال  
پیشنهاد فروش

هیدروکربن سنگین (Heavy Hydrocarbons)

خریدار: :  شکوه منتظران

1   تن 460  دلار آمریکا  
پیشنهاد فروش

اکسید روی (Zinc Oxide)

خریدار: :  پارسه اویل پترول

1   تن توافقی   
پیشنهاد فروش

گازوئیل (Gas Oil)

خریدار: :  سیمین سریر ایرانیان

1   تن توافقی   
پیشنهاد فروش

انار (Pomegranate)

:  عمده فروشی اینترنتی غرب کالا

3   تن توافقی   
{3}

گازوئیل (Gas Oil)

10000   تن توافقی   
{3}

گازوئیل (Gas Oil)

15000   تن توافقی   
{3}

گازوئیل (Gas Oil)

125   تن توافقی   
{3}

اسید سولفونیک (Sulfonic acid)

فروشنده: :  کانگورو

1   کیلوگرم 10  ریال  
سفارش خرید

پلی اتیلن ترفتالات - گرید بطری (PET - Bottle Grade)

فروشنده: :  کانگورو

1   کیلوگرم 115,000  ریال  
سفارش خرید

Sodium Carbonate - Soda Ash

فروشنده: :  کانگورو

1   کیلوگرم 10  ریال  
سفارش خرید

مونو اتیلن گلیکول (MEG)

فروشنده: :  کانگورو

1   کیلوگرم 74,000  ریال  
سفارش خرید
معرفی هوشمندترین شرکت‌ها از سوی MIT Technology

نقش مبهم تکنولوژی‌های دیجیتال در رشد اقتصادیمدیریت 

نقش مبهم تکنولوژی‌های دیجیتال در رشد اقتصادی

نشریه MIT Technology Review هر سال 50 شرکتی را که در شیوه ایجاد فرصت‏‌های جدید «هوشمندانه» عمل می‏‌کنند، شناسایی می‏‌کند.

برخی از ستاره‏‌های لیست امسال شرکت‌های بزرگ مانند آمازون و الفبت هستند که از تکنولوژی‏‌های دیجیتال برای بازتعریف صنایع استفاده کرده‌‏اند. آمازون به‌دلیل تولید موفقیت‏‌آمیز سرویس صوتی الکسا، رتبه اول امسال (Alexa) را از آن خود کرده است. الکسا امکان جست‏وجوی اینترنتی، پخش موسیقی و تنظیم نور و دمای خانه از طریق صحبت کردن را آسان کرده است.

همچنین در این لیست برخی شرکت‌های دیگر با تحولات تکنولوژیک دست و پنجه نرم می‏‌کنند: شرکت‌هایی مانند مایکروسافت، بوش، تویوتا و اینتل. استارت‏آپ‏‌های جاه‌‏طلبی همچون 23andMe (پیشتاز آزمایش دی‏.‏ان‏.ای دسترس‌‏پذیر برای مصرف‏‌کننده)، 24M (بازآفرین تکنولوژی باتری) و Didi Chuxing (اپلیکیشن مخصوص ارتباط با تاکسی‏‌ها که قرار است اوبر را در بازار چین پشت سر بگذارد) نیز در میان این 50 شرکت جای گرفته‌‏اند. شرکت 23andMe که رتبه 7 را به خود اختصاص داده، بر تشویق مشتریان برای به اشتراک‌‏گذاری داده‏‌های خود با محققان پزشکی متمرکز است. این شرکت با مراکز پزشکی پیشتاز وارد مشارکت شده و تا امروز از بیش از یک میلیون مشتری دی.ان‏.ای جمع‌‏آوری کرده است. با این حال، با وجود هیجان‏انگیز بودن پیشرفت‏‌های اخیر در حوزه‏‌هایی مانند هوش مصنوعی و ژنوم، تکنولوژی نتوانسته به کل اقتصاد انرژی وارد کند. در ادامه، دلیل این مساله را عنوان می‏‌کنیم.

با توجه به پیشرفت‏‌های تاثیرگذار در هوش مصنوعی، روبات‏‌های هوشمند و اتومبیل‏‌های خودران، خیلی راحت می‏‌توان متقاعد شد که ما در آستانه یک عصر تکنولوژیک جدید قرار گرفته‏‌ایم. اما واقعیت ناراحت‏‌کننده این است که پیشرفت‏های امروز تاثیر چندانی بر رشد اقتصادی به‌طور کلی ندارند. فیس‌بوک، توییتر و دیگر تکنولوژی‏‌های دیجیتال بدون شک ارزش زیادی برای بسیاری از مردم دنیا به همراه می‏‌آورند، اما این مزیت‏ها به معنی رشد اقتصادی قابل توجه نیستند. اگر فکر می‏‌کنید منطقه سیلیکون ولی قرار است تقویت‏‌کننده رفاه باشد، به احتمال زیاد ناامید می‏‌شوید، یا اینکه بهتر است کمی صبر کنید. درحالی‌که صنعت تکنولوژی پیشرفته ثروت زیادی برای خودش ایجاد می‏‌کند، اما بخش عمده اقتصاد آمریکا هنوز در رکود است. شاید اتومبیل‏‌های خودران و دیگر ابزارهای هوش مصنوعی در نهایت این شرایط را تغییر دهند، اما در حال حاضر این تکنولوژی‏‌ها اقتصاد را به‌طور اساسی متحول نمی‏‌کنند.

اقتصاددانانی که در مورد بهره‏وری – یعنی سنجش بازدهی هر کارگر – مطالعه می‏‌کنند، می‏‌گویند که از حدود سال 1994 تا 2004، اینترنت و پیشرفت‏هایی که در علم کامپیوتر حاصل شده، عامل تقویت رشد پرسرعت بوده‌‏اند. اما در طول دهه گذشته، پیشرفت بهره‌‏وری روند بسیار کندی داشته و بنابراین باعث رکود در رشد اقتصادی شده است. این پدیده در اقتصادهای پیشرفته دنیا نمود بیشتری پیدا کرده، به طوری که کشورهایی مانند ایتالیا و انگلستان به شدت از آن ضربه خورده‌‏اند. بسیاری از افراد نتیجه این مساله را به شکل دستمزدهای ثابت یا رو به کاهش احساس کرده‌‏اند و عواقب آن در بسیاری از کشورها به شکل ناآرامی‌ سیاسی عمیق ظاهر شده است. به گفته چاد سیورسون (Chad Syverson)، اقتصاددان دانشگاه شیکاگو، بهره‌‏وری در آمریکا از سال 2005 تا 2015، سالانه 1/3 درصد افزایش یافته که در مقایسه با رقم سالانه یک دهه پیش از آن‌که 2/8 درصد بوده، کاهش قابل‌توجهی را نشان می‏‌دهد.

هیچ‌کس دلیل واقعی رکود را نمی‏‌داند. شاید ایده‌‏هایی که با اختراع‏‌های بزرگ قرن بیستم از نظر اهمیت اقتصادی سازگار باشند، به پایان رسیده‏‌اند. ما برای سنجش اثر پیشرفت‏‌های اخیر در تکنولوژی‏‌های دیجیتال و رسانه‏‌های اجتماعی بر اقتصاد، کارهای زیادی انجام نداده‏‌ایم. اگر فیس‌بوک، یوتیوب و توییتر ما را بهره‌‏ورتر می‏‌کنند، از این موضوع اطلاعی نداریم، چون نمی‌‏توانیم ارزش واقعی این ابزارهای رایگان را بسنجیم. حتی اگر هم این طور باشد، به رکود در رشد بهره‏‌وری کلی مربوط نمی‌‏شود. توضیح پذیرفتنی‌‏تر این است که تبدیل تکنولوژی‏‌های پیشرفته دیجیتال به تحولات معنادار در بزرگ‌ترین بخش‏‌های اقتصادی مانند بهداشت، تولید صنعتی و حمل‏‌ونقل، کار بسیار سختی است.

حتی برخی از طرفداران پروپاقرص این ایده که اتوماتیک‏‌سازی و تکنولوژی‏‌های دیجیتال قرار است انقلابی در اقتصاد دنیا ایجاد کند، با مشاهده رشد کند اجرایی کردن این پیشرفت‏‌ها عقب‏‌نشینی کرده‏‌اند. اریک برینجالفسون، استاد مدرسه مدیریت MIT Sloan، معتقد است این فرآیند به‌طور ناامیدکننده‌‏ای سخت شده است. او می‏‌گوید با اینکه در چند سال گذشته پیشرفت زیادی در تکنولوژی‏‌های اصلی ایجاد شده، اما شرکت‌ها به این نتیجه رسیده‏اند که ایجاد تحولات ضروری، هم زمانبر است و هم هزینه‏‌بر.

مایکل مندل، اقتصاددان موسسه Progressive Policy در واشنگتن، می‏گوید رکود بهره‌‏وری در صنایع فیزیکی مانند تولید صنعتی و مراقبت‏‌های بهداشتی در حال وقوع است. این صنایع که 80 درصد اقتصاد ملی را تشکیل می‏‌دهند، تنها 35 درصد سرمایه‏‌گذاری‏‌ها در تکنولوژی اطلاعات را به خود اختصاص داده‏‌اند و بهره‌‏وری در آنها سالانه تنها 0/9 درصد رشد داشته است. در ضمن، بهره‌‏وری در صنایع دیجیتال سالانه 2/8 درصد رشد می‏‌کند.

اگر شرایط دقیقا همین‌طور باشد، جای زیادی برای خوش‌بینی باقی می‏‌ماند. به گفته ماندل، «همان‌طور که یاد می‏‌گیریم تکنولوژی‏‌های جدید را به‌کار ببریم، می‏‌توانیم دوباره شاهد سرعت گرفتن رشد بهره‌‏وری باشیم.»

غلبه تکنولوژی بر شیمی

لیست 50 شرکت هوشمند برتری که معرفی شده، شرکت‌هایی را دربرمی‏گیرد که از تکنولوژی‏‌های دیجیتال جدید برای تخریب صنایع موجود استفاده کرده‌‏اند؛ از جمله آمازون به‌دلیل تسلط رو به رشد بر تجارت خرده‌‏فروشی و فیس‌بوک به‌دلیل هجوم به رسانه‏‌ها. اما به جز آن، این لیست نمونه‏‌هایی از شرکت‌های بالغ مانند بوش، تولیدکننده بزرگ لوازم خانگی در آلمان که از IT برای مواجه شدن با چالش‏‌های خود استفاده کرده را نیز دربرمی‏گیرد. همچنین شرکت‌هایی مانند بیدو که محدودیت‌‏های تکنولوژی‏‌های دیجیتال جدید را پیش می‏‌برند و یا الفبت که پیشرفت‏‌های قابل‌توجهی در هوش مصنوعی داشته در این لیست جای می‏‌گیرند.

این لیست با اولین لیستی که MIT در سال 2010 منتشر کرد (با عنوان 50 شرکت نوآور برتر دنیا) تفاوت زیادی دارد. تعدادی از شرکت‌های انرژی و مواد اولیه در لیست 2010 امروز با شکست مواجه شده‌‏اند و یا از مواضع جاه‏‌طبانه خود عقب‏نشینی کرده‌‏اند و یا پیشرفت چندانی در تحقق اهدافشان نداشته‌‏اند. برای این عدم موفقیت دلایل متعددی وجود دارد.

واقعیت این است که تکنولوژی‏‌های دیجیتال جدید، حتی تکنولوژی‏‌های تاثیرگذاری مانند هوش مصنوعی، به خودی خود اقتصاد را به سرعت احیا نمی‏‌کنند، چه برسد به حل مشکلاتی مثل تغییرات آب و هوایی. به گفته دیوید آتور، اقتصاددان نشریه MIT، «ما باید تنگناهای کلیدی در بخش‌‏هایی مانند انرژی، آموزش و بهداشت را به‌صورت بنیادین حل و فصل کنیم تا بهره‏‌وری را بالا ببریم.» او مثال می‌‏زند که نبود امکانات ذخیره‌‏سازی انرژی ارزان، مانع به‌کارگیری انرژی برق تجدید‏پذیر شده و جذابیت ابزارهای الکتریکی را کم می‏‌کند. از نظر او، توسعه ذخیره‏‌سازی انرژی ارزان و عملی اهمیت بسیاری زیادی از نظر بهره‏‌وری دارد.

مشکلی که وجود دارد این است که در این حوزه‏‌ها هیجان تجاری زیادی وجود ندارد. در لیست 50 شرکت هوشمند دنیا، شرکت Aquion Energy، واقع در پیتزبرگ که به تولید باتری‏‌های مخصوص برای ذخیره‌‏سازی برق در شبکه می‏‌پردازد قرار گرفته است. همچنین 24M که یک استارت‏آپ تازه‌‏کار است و باتری‌‏های جدید تولید می‏‌کند در لیست است. اما در مقایسه با لیست سال 2010 تعداد استارت‏آپ‏‌ها و شرکت‌های بزرگی که در حوزه مواد اولیه و انرژی کار می‏‌کنند، کاهش محسوسی یافته است. در واقع، مندل داده‌‏های دولتی آمریکا را تحلیل کرده و به این نتیجه رسیده که تعداد شیمیدانان و دانشمندان علم مواد در چند سال گذشته به‌طور محسوسی کاهش یافته است.

چنین یافت‌ه‏ای نباید عجیب باشد. بیش از چهار سال پیش، در یک مقاله به نام «آیا می‏‌توانیم پیشرفت‏‌های فردا را بسازیم؟» عنوان کرده‌‏ایم که مهارت‏‌ها و تخصصی که در تولید برخی چیزها به‌کار می‌‏رود، کلید ایجاد بسیاری از تکنولوژی‏‌های جدید است. به عنوان مثال، تولید قطعات سیلیکون کاملا به توانایی اختراع مدل‏‌های جدید انرژی خورشیدی مبتنی بر سیلیکون مرتبط است. در مقاله‏‌ای در سال 2012، بررسی کرده‏ بودیم که آیا شرکت‌ها در آمریکا همچنان به تجاری‏‌سازی مدل‌‏های جدید باتری و تکنولوژی‏‌های انرژی پیشرفته می‏‌پرداختند یا نه. متاسفانه نتایج نشان داد که بسیاری از آنها این کار را انجام نمی‏‌دهند حتی چند شرکتی که در مورد آنها گزارش داده بودیم، دوام نیاوردند.

درس‌‏های فراموش شده

در سال 2010، اندی گرو، موسس شرکت اینتل که مدت‏‌ها مدیرعامل این شرکت نیز بود و در ماه مارس امسال درگذشت، مطلبی پیشگویانه را نوشته بود که با ناراحتی عنوان کرده بود منطقه سیلیکون ولی دیگر آنچه را که اختراع می‏‌کند، نمی‏‌سازد. او در این مطلب نوشته بود: «آنچه بعد از لحظه افسانه‏‌ای خلق یک محصول در گاراژ رخ می‏‌دهد، به اندازه تاسیس یک استارت‏آپ مهم است، چرا که تکنولوژی از نمونه‏‌های آزمایشی به تولید انبوه رسیده است. این همان مرحله‏ای است که شرکت‌ها از آن رشد می‏‌کنند. آنها تلاش می‏‌کنند جزئیات را طراحی کنند، کشف کنند با حداقل هزینه به تولید بپردازند، کارخانه تاسیس کنند و تعداد پرسنل خود را به هزار نفر برسانند.»

نگرانی گرو این بود که سیلیکون‌ولی دیگر مثل گذشته اشتغال‌زایی نمی‏‌کند. او نوشته بود: «اگر جامعه صرفا شامل افرادی باشد که به‌دلیل انجام کارهایی با ارزش افزوده دستمزد بالا می‏‌گیرند و انبوهی از بیکاری وجود دارد، جامعه چه شکلی خواهد شد؟» اما گرو در ضمن در مورد آسیبی که به‌دلیل نبود تولید به نوآوری وارد می‏‌شود، هشدار داده بود. زمانی که گرو این متن را می‏‌نوشت، این تفکر غالب را که تا زمانی که «کارهای علمی» با ارزش در آمریکا وجود دارد، نبود تولید چندان مهم نیست، رد می‏‌کرد. اما از نظر ویلی شی، استاد مدرسه کسب‏‌وکار هاروارد، «نظر او کاملا درست بود و خیلی‏‌ها اکنون به این موضوع پی برده‌‏اند. گرو در واقع آنچه در دهه 80 در رشته مهندسی به ما آموزش داده می‏‌شد و فراموش کرده بودیم را یادآوری کرد.»

مطلب گرو یادآوری‏‌کننده این موضوع تلخ است که سرنوشت اقتصاد ما هنوز به صنایع «قدیمی» مانند تولید وابسته است و اینکه اشتغال‌زایی هنوز مساله بسیار مهمی است. تکنولوژی‏‌های دیجیتال می‌‏توانند در بسیاری از بخش‏‌ها کمک زیادی برسانند؛ مثلا استفاده از نرم‏‌افزار و اینترنت برای ارتقای کارآیی صنعت بهداشت و درمان به تنهایی اثر قابل‌توجهی بر اقتصاد دارد اما ما در ضمن نیاز داریم نوآوری‏‌هایی فراتر از تکنولوژی‏‌های دیجیتال را اختراع کنیم و به‌کار بگیریم؛ نوآوری‏‌هایی در حوزه پرینت سه‌بعدی، ژنوم و انرژی.

بررسی موفقیت شرکت تحقیقات و توسعه X وابسته به گوگل، به یک دلیل ارزشمند است. مدیران لابراتوار X می‏‌دانند که برای حل واقعی مشکلات، باید از نقاط قوت نرم‏‌افزار شرکت مادر فراتر رفت. در واقع، X به‌دلیل تخصص در سخت‏‌افزار و تمرکز بر مواد اولیه و مهندسی به خود افتخار می‏‌کند. به گفته آبی فلتن، مدیر آماده‌‏سازی پروژه‏‌های X، «وقتی شرکت X پروژه‌‏های خود را انتخاب می‏‌کند، یکی از معیارهای آن این است که هر پیشرفتی حاصل شود بتواند حداقل بر یک میلیون نفر تاثیرگذار باشد.» این یعنی همکاری با شرکت‌هایی در صنایع بهداشت، حمل‏‌ونقل، خودرو و مخابرات. فلتن می‏‌گوید: «من یک فرد محتاط خوش‌بین در حوزه تکنولوژی هستم. به عنوان مثال، در حوزه بهداشت، شکی ندارم که تکنولوژی می‌‏تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. اما این تفاوت آنقدر که مردم فکر می‏کنند سریع نخواهد بود.»

موفقیت شرکت X ناشی از دو چیز است: یکی خلاقیت در حوزه مهندسی و شاید مهم‏تر از آن اینکه این شرکت دریافته صنایع مختلف به چه چیزی نیاز دارند و مصرف‏کنندگان چه می‏‌خواهند. پیتر تیل سرمایه‏‌گذار زمانی که گفت «به ما وعده خودروهای پرنده داده شده بود» بیشترین انتقاد را از منطقه سیلیکون ولی کرد. او حق دارد که نبود جاه‏‌طلبی را در صنعت تکنولوژی زیر سوال ببرد، اما در ضمن این گفته نشان‏‌دهنده یک جهت‏‌گیری انحرافی است. در واقع، بیشتر ما تمایل یا نیازی به خودروهای پرنده نداریم. مردم بیش از هر چیز نیازمند اقتصادی سالم و مشاغل مناسب هستند.

دنیای اقتصاد

نظرات (0) کاربر عضو:  کاربر مهمان: 
اولین نظر را شما ارسال کنید.
ارسال نظر
حداقل 3 کاراکتر وارد نمایید.
ایمیل صحیح نیست.
لطفاً پیوند مرتبط را کامل و با http:// وارد کنید
متن نظر خالی است.

wait...